۱۳۸۷-۰۱-۱۱
همایش گسست نسلی در فرهنگسرای رسانه
همایش گسست نسلی انقلاب عصر چهارشنبه با حضور حسین کچویان عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی و سعید ابوطالب عضو کمیسیون فرهنگی مجلس با رویکرد بررسی دلایل گسست نسلی انقلاب اسلامی در فرهنگسرای رسانه برگزار شد.
در آغاز کچویان مطرح شدن موضوعی به نام گسست نسلها را برای اولین بار مربوط به دوران پس از پایان جنگ دانست و گفت: من اساسا با این موضوع که گسست اتفاق میافتد موافق نیستم چون مرگ و زندگی جوامع فیزیکی نیست مگر در بعضی شرایط خاص همچون حمله اتمی یا زمین لرزههای سهمگین.
به گفته او، اینکه جامعهای بتواند ارزشهای خود را به نسلهای بعدی انتقال دهد یا نه پیشنیاز مقوله گسست است. در واقع وقتی بازتولید اجتماعی، فکری و فرهنگی از بین برود گسست بین نسلها پدید میآید. بنابراین من معتقدم هم اکنون گسستی اتفاق نیفتاده اما تفاوت نسلها همیشه وجود داشته و امروز نیز وجود دارد.
کچویان گفت: مهم آن است که ببینیم چه تغییرات و تفاوتهایی مشکل زاست. ساموئل هانتینگتون نظریهپرداز آمریکایی مینویسد: برخی خیال میکنند اینکه جوانان در جوامع غیرغربی و به ویژه خاورمیانه کوکاکولا میخورند، به ترانههای آمریکایی گوش میدهند، یا «رمبو» را با علاقه میبینند، دلیلی است که فرهنگ غربی را در این جوامع نهادینه شده ببینیم و بگوییم این جوانان آن را کاملاً پذیرفتهاند، درحالیکه چنین نیست، بنابراین تغییر تفکر نسل ما به معنی قبول نداشتن نظام اجتماعی و وقوع گسست بین نسلی نیست.
ابوطالب عضو کمیسیون فرهنگی مجلس هم در این همایش گفت: من عنوان گسست نسلی انقلاب را نمیپسندم. برخی میگویند هر پانزده سال تفکر نسلها تغییر میکند اما من معتقدم تفکر نسلها جایی تغییر میکند که احساس نسلها به یک پدیده بزرگ اجتماعی چون انقلاب یا جنگ تغییر کرده باشد.
این نماینده مجلس افزود:ما هنجارها را نباید با آمار و ارقام بسنجیم چون مفاهیم اعتقادی درونی است و قابل شمارش نیست چرا که اگر بخواهیم اعتقاد را با آمار و ارقام اندازه بگیریم به ریاکاری میانجامد.
ابوطالب گفت: انقلاب فرهنگ ایجاد نکرده بلکه فرهنگ جامعه ایرانی بوده که انقلاب اسلامی را خلق کرده است. ابوطالب گفت: فرهنگ یک مفهوم مدرن نیست بلکه مفهومی تاریخی و سرزمینی دارد!
او افزود: تفاوت و تمایز نسلی غیرقابل انکار است و برخی چون تفاوت را به معنای گسست در نظر میگیرند از بیان آن گریزانند و وقتی که احساس خطر کردند از آن بهعنوان گسست یاد میکنند. امااینکه چرابا انکار یا اصرار بر پدیدهای که غیرقابل شمارش است بایدچنین گفت دلیل آن وجود «ریا کاری» در جامعه ایرانی است که عمدتا و در طول تاریخ از بالا به پایین بوده است و نسل حاضر بیش از هر زمان دیگری دچار این موضوع است.
به گفته او روشهای آماری روشی برای شناخت درد نیست. ایمان و عقیده را نباید متر کرد. فرهنگ نه با دستور و نه با کالاها و محصولاتی که خود مولود فرهنگ هستند تغییر نمیکند هر چند که بر آن تأثیر گذارند. ابوطالب تأکید کرد، به همین دلیل من از ابتدا از منتقدان طرح برخورد با نوع پوشش یا همان امنیت اجتماعی بودم.
او در پاسخ به خبرنگار همشهری که پرسید شما که از عملکرد فرهنگی پس از انقلاب و دستوری بودن فرهنگسازی انتقاد میکنید، خود بهعنوان یکی از مدیران تصمیمگیر و تصمیم ساز در مجلس چه کردهاید، گفت: من هیچ کاری نکردهام چون فرهنگ و فرهنگسازی برنامه کارآمد و قابل اجرا میخواهد و با قانون و بودجه و تغییر مدیر اصلاح نمیشود.
با قاطعیت باید عرض کنم ما تا امروز برنامهریزی کارآمد برای توسعه فرهنگی که با موفقیت همراه باشد نداشتهایم که من یا دیگران بخواهیم آن را اجرا کنیم و در برنامههای ۵ ساله توسعه بر خلاف عنوانش که توسعه اقتصادی، سیاسی و فرهنگی را یدک میکشد، تنها به توسعه اقتصادی اندیشیدهایم.
به نقل از همشهری آنلاین، ۱۹ بهمن ۱۳۸۶
